شماره ثبت در ارشاد: 83160

رسانه اقتصادی و اجتماعی دورنما

کُلاپسولوژیست‌ها پایان تمدن بشری را پیش‌بینی می‌کنند


مترجم: وحید مشیرنیا
مرجع: Quelle: ntv.de, Niklas Treppner, dpa – برداشت از سایت Xing – ششم می 2024




آیا پایان تمدن ما نزدیک است؟ جنبش فروپاشی پاسخ خود را یافته است. این مکتب فکری، راسخ بر این باور است که مبارزه با بحران اقلیم با شکست مواجه خواهد شد و اکوسیستم فرو می‌ریزد، با رنج ها و مرگ و میرهای فراوان. با این حال، جنبش نمی‌خواهد تسلیم شود.


جلسات پایان تمدن هر دو هفته یک‌بار، به صورت آنلاین، در “کافه فروپاشی اقلیم ” مورد بحث قرار می‌گیرد. خانم زیبل جنتیل – که به طور منظم در جلسات آنلاین شرکت می‌کند، می‌گوید: “سرعتی که با آن تخریب طبیعت و زیست‌گاه‌های موجودات زنده در حال پیشروی است، نتیجه دیگری (غیر از فروپاشی) باقی نمی‌گذارد. این کاملاً منطقی و اجتناب ناپذیر است.”

زیبل جنتیل


او عضوی از جنبش فروپاشی است، جنبشی فکری که به لطف دانشمند کشاورزی فرانسوی پابلو سروین معروف شد. او به همراه مشاور محیط‌زیستی خود، رافائل استیونز، کتاب «چگونه همه چیز می‌تواند فرو بریزد» را به رشته‌ی تحریر درآورده‌ است. او به‌طور جدی معتقد است که تلاش ها برای مبارزه با بحران اقلیم با شکست مواجه می‌شود، اکوسیستم فرو می‌ریزد و تمدن بشری پایان می‌یابد.


“فروپاشی تمدن محتمل ترین سناریو است”


حامیان (این جنبش) در آلمان همچنین پیش‌بینی می‌کنند که معیشت انسان در سرتاسر جهان در نتیجه بحران‌های اکولوژیکی بدتر خواهد شد. بنیانگذار «کافه فروپاشی اقلیم»، نوربرت پرینز، تأکید می‌کند که انتظار رنج و مرگ و میر زیادی را دارد. “فروپاشی تمدن محتمل‌ترین سناریو است. هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که ما واقعا چیزی را تغییر خواهیم داد.”

The collapse of civilization


کافه آنلاین در نظر گرفته است تا به افراد هم‌فکر، فضایی برای تبادل نظر ارائه دهد. شرکت‌کنندگان در مورد احساسات خود، آمادگی احتمالی برای فروپاشی و زندگی پس از آن صحبت می‌کنند.

حامیان باور ندارند که بشریت به طور کامل از بین خواهد رفت. طبق ایده‌ی آن‌ها، زنجیره‌های تامین، سیستم‌های محیط‌زیستی و اقتصادی فروپاشیده و بازماندگان باید در گروه‌های کوچک راه خود را باز کنند.


علم یا شهود؟


«فروپاشی‌شناسان» به علم تکیه می‌کنند، گزارش‌های هیئت بین‌دولتی تغییرات آب و هوایی را نقل می‌کنند و عمداً نام علمی برای خود می‌گذارند، اما نمایندگان آنان در آلمان ادعایی مبنی بر اثبات علمی پیش‌بینی‌های خود ندارند.

نوربرت پرینز می‌گوید: «موضوع آنقدر پیچیده است که نمی‌توان آن را به صورت علمی تحقیق کرد و ما باید دوباره به شهود تکیه کنیم. یافتن مطالعات در مورد موضوعی به اندازه فروپاشی جامعه بشری دشوار است. »

پروفسور هایتسیگ، ریاضیدان موسسه تحقیقاتی تاثیر اقلیم در پوتسدام (آلمان)، از این موضوع تعجب نمی‌کند و می‌گوید: “در اصل، نمی‌توان به طور جدی گفت که احتمال سقوط یک تمدن چقدر است اما می‌توان سناریوهایی درباره چگونگی وقوع آن تصور کرد.”


او به‌همراه همکارانش سعی می‌کنند مدل‌هایی ایجاد کنند که بتواند روابط پیچیده و در مقیاس بزرگ را در جامعه ما توضیح دهد. پروفسور هایتسیگ توضیح می‌دهد: «جمعه‌ها برای آینده (Friday for future) بر سیاست‌ها تأثیر گذاشته است و رفتار مصرف‌کننده نیز بر اقلیم تأثیر می‌گذارد». البته موضوع در مورد درک تعاملات است، نه پیش‌بینی کردن.


شواهد فروپاشی؟


به ناچار انسان با پرسش احتمال فروپاشی مواجه می شود. پروفسور هایتسیگ می‌گوید: «در تمدن کنونی، متوجه می‌شویم که درجه بسیار بالایی از وابستگی بین‌المللی در نظام اقتصادی وجود دارد. این گونه وابستگی‌ها جوامع را کمتر تاب‌آور می‌کند. در این‌حالت ممکن است اثرات دومینویی وجود داشته باشد که با نارسایی چند عضوی در انسان قابل مقایسه است.


اما پروفسور هایتسیگ به اندازه «فروپاشی شناسان» بدبین نیست و می‌گوید: «من موافقم که شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد، تمدن می‌تواند فرو بپاشد، مثلاً از طریق یک درگیری خشونت‌آمیز در سطح جهانی یا یک بحران شدید اقتصادی جهانی. هر دوی این‌ها می‌توانند توسط پیامدهای تغییرات اقلیم ترویج شود. اما هیچ نشانه‌ی روشنی وجود ندارد که آیا واقعاً این اتفاق بیفتد یا احتمال وقوع آن چقدر است؟»


از منظر علمی نیز امکان ارزیابی جدی زمانی وجود ندارد. این محقق می‌گوید:

“اگر در حال رانندگی به سمت پرتگاهی در مه هستید و نمی‌دانید (پرتگاه) چقدر دور است، توصیه معقول این است: “ترمز بگیرید”.” ما می‌توانیم با تغییرات اقلیمی مبارزه کنیم و می‌توانیم جامعه و سیستم اقتصادی خود را انعطاف پذیرتر کنیم.»

امید در مقابل هشدار


«فروپاشی شناسان» معتقدند که برای این‌کار (پیشگیری از تغییرات اقلیمی) خیلی دیر شده است. فروپاشی ممکن است در چند سال آینده شروع شود یا ممکن است به‌آرامی شروع شده باشد. حامیان این جنبش می‌گویند: که آن‌ها “نومید” هستند. آن‌ها ترجیح می‌دهند خود را از نظر روحی و عاطفی برای بدترین شرایط آماده کنند. پرینز حتی از مصاحبه‌هایی که در آن از دانشمندان اقلیم پرسیده می‌شود که آیا هنوز امیدی وجود دارد، آزرده می‌شود.

Hope versus warning


به‌نظر روانکاو دکتر دلارام حبیبی کوهلن، بنیان‌گذار گروه‌ کاری اقلیم در انجمن روان‌درمانی آلمان (DGPT)، مسئله امید فقط (یک موضوع) انسانی است. او از سال 2010 روی جنبه‌ی روانی بحران اقلیم کار می‌کند و همچنین در انجمن”روان‌شناسان آینده” نیز فعال است.

او می‌گوید: «ما نمی‌توانیم بدون امید زندگی کنیم. سوال این است که مردم به چه چیزی می‌توانند امیدوار باشند. این توهم است که بتوانیم به زندگی قبلی خود ادامه دهیم.» با این حال، توانایی داشتن یک زندگی ارزشمند با تعدیل‌ها و فداکاری‌های زیاد، غیر واقعی نیست.

دلارام حبیبی کوهلن


دکتر حبیبی کوهلن می‌گوید، مهم است که خطر بحران‌های محیط‌زیستی را روشن کنیم و در عین حال به آن‌چه می‌خواهیم انجام دهیم فکر کنیم. او نسبت به هشدارهای بیش از حد اخطار می‌دهد و بر این نظر است که این امر، فضای کمی برای تخیل انسان‌ها باقی می‌گذارد و همه (منفعلانه) می‌گویند: “آخر چه کار از دست من ساخته است؟”


فعالیت با وجود ناامیدی


نوربرت پرینز، بنیانگذار «کافه فروپاشی اقلیم» ادعا می‌کند، هیچ اثری از تسلیم در “کافه فروپاشی اقلیم” وجود ندارد. دانستن این‌که چیزی برای نجات باقی نمانده است، سرنوشت‌گرایی (محض) را در گروه تحریک نمی‌کند. این مرد 45 ساله می‌گوید: «به خصوص زمانی‌که دیگر نمی‌توان به هیچ چیز دست یافت، باید دوباره برای همه چیز مبارزه کرد.»


کلید واژه: کُلاپسولوژی (Collapsology) = فروپاشی، انجام مطالعه فرارشته‌ای از پایان پیش‌بینی شده تمدن مدرن- معادل فارسی کُلاپسولوژ، فروپاشی‌شناس – م.)

نظر شما